Jodła Veitcha Abies veitchii

Jodła Veitcha (Abies veitchii) – gatunek drzewa z rodziny sosnowatych. Pochodzi z gór Japonii, występuje na wyspach Honsiu i Sikoku. Występuje w rejonach o dużych opadach, w chłodnych górskich lasach na wysokościach od 1300 do 2800 m n.p.m. Występuje razem z jodłą nikko i powyżej jej zasięgu . Jest uprawiany w wielu krajach świata, głównie w Europie, USA i Rosji.

Liście igły na górnej stronie gałązki ustawione promieniście, na dolnej grzebieniasto rozłożone, skierowane ku wierzchołkowi. Długości do 3 cm, miękkie, ciemnozielone i błyszczące, z podłużną bruzdą, o spodu kredowobiałe. Nie pękają przy zginaniu. Kora jasnoszara, długo gładka, u nasady gałęzi tworzą się koliste fałdy. Szyszki małe (6-8 cm), fioletowe lub granatowe, lekko widoczne łuski wspierające. Pojawiają się już na młodych drzewach. Pędy ma pędy szorstkie i brązowe, gęste drobno omszone, z małymi kulistymi czerwono-fioletowymi pączkami.

Jodła Veitcha jest uprawiana jako roślina ozdobna. Jest gatunkiem odpornym na zacienienie w młodym wieku ale jest krótkowieczna. Dobrze znosi mrozy, jest wrażliwa na suszę, nie lubi gleb wapiennych. Dorasta do wysokości 30 m i 90 cm średnicy pnia. Korona wąskostożkowata, gęsta z krótkimi konarami. Nazwa pochodzi od nazwiska podróżnika i ogrodnika Johna Goulda Veitcha, który w 1860 opisał ten gatunek na górze Fudżi. Drzewo chętnie sadzone w ogrodach i parkach. W Polsce duże okazy znajdziemy między innymi w Kórniku i w Wirtach.

Źródło informacji: Wikipedia : wolna encyklopedia [dostęp: 2017-10-21 18:52:43]. Dostępny w internecie: https://pl.wikipedia.org/w/index.php?oldid=40082567. Główni autorzy artykułu w Wikipedii: zobacz listę.

  • Discover Life Maps. [dostęp 2014-04-18].
  • Włodzimierz Seneta, Dolatowki: Dendrologia. PWN, 2012. ISBN 9788301153694.
  • Abies veitchii Lindl.. W: The Plant List (2013). Version 1.1. [on-line]. [dostęp 2014-02-25].
  • P. F. Stevens: Pinaceae (ang.). W: Angiosperm Phylogeny Website [on-line]. 2001–.