Psianka słodkogórz Solanum dulcamara

Psianka słodkogórz (Solanum dulcamara L., łac. dulcis – słodki, amarus – gorzki) – gatunek rośliny z rodziny psiankowatych (Solanaceae L.). Rośnie dziko w Europie, Afryce Północnej, Azji Zachodniej, aż po Indie. Rozprzestrzenia się gdzieniegdzie jako gatunek zawleczony. W Polsce jest pospolita na całym niżu i w niższych położeniach górskich.

Liście ogonkowe, sercowatojajowate, na szczycie zaostrzone. U nasady mają zwykle 1-2 mniejsze łatki. Kwiaty zwisłe, zebrane w szczytowe lub boczne podbaldaszki. Kielich złożony z 5 działek, korona ciemnofioletowa, kółkowa z pięcioma szeroko rozchylonymi płatkami, 5 pręcików zrośniętych złocistożółtymi pylnikami w rurkę wokół pojedynczego słupka. Pokrój rozesłany lub pnący się półkrzew, w dolnej części zdrewniały, górą zielny. Osiąga wysokość 0,3-1,8 m. Cała roślina jest mniej lub bardziej przylegająco owłosiona. Z zewnątrz słodka, wewnątrz gorzka (stąd pochodzi nazwa rośliny). Owoc podłużna, lśniąca i soczysta jagoda o długości ok. 1 cm z nasionami o długości 3 mm. Niedojrzałe owoce są zielone, dojrzałe przyjmują szkarłatnoczerwony kolor.

Biologia i występowanie


Rozwój
Półkrzew, chamefit. Kwitnie od lipca do sierpnia, jest owadopylny. Pręciki i słupki dojrzewają równocześnie. Kwiaty zapylane są przez muchówki i błonkówki.
Siedlisko
Pospolita w wilgotnych zaroślach, lasach olsowych, oraz nad brzegami wód. Roślina azotolubna.
Fitosocjologia
W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek charakterystyczny dla Cl./O./All. Alnetea-glutinosae.


Roślina lecznicza:
Surowiec zielarski : pędy (Stipites Dulcamarae) zawierają alkaloidy, glikozydy, garbniki.
Działanie : W medycynie ludowej używana była jako środek przeczyszczający, moczopędny i wykrztuśny.

Roślina trująca. Oprócz działania leczniczego wykazuje równocześnie silne działanie trujące i z tego powodu nie jest obecnie wykorzystywana w lecznictwie.

Źródło informacji: Wikipedia : wolna encyklopedia [dostęp: 2017-10-21 23:32:52]. Dostępny w internecie: https://pl.wikipedia.org/w/index.php?oldid=48945343. Główni autorzy artykułu w Wikipedii: zobacz listę.

  • Władysław Matuszkiewicz: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14439-4.
  • Władysław Szafer, Stanisław Kulczyński: Rośliny polskie. Warszawa: PWN, 1953.
  • Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2009-06-13].
  • Jindřich Krejča, Jan Macků: Atlas roślin leczniczych. Warszawa: Zakł. Nar. im. Ossolińskich, 1989. ISBN 83-04-03281-3.
  • Zbigniew Podbielkowski: Słownik roślin użytkowych. Warszawa: PWRiL, 1989. ISBN 83-09-00256-4.
  • The Plant List. [dostęp 2015-08-12].
  • Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2015-02-03].
  • Olga Seidl, Józef Rostafiński: Przewodnik do oznaczania roślin. Warszawa: PWRiL, 1973.
Przypisane cechy
ogólne roślina trująca
ogólne roślina lecznicza
barwa kwiatów płatki fioletowe
barwa kwiatów płatki żółte
korona kwiatu i typ kwiatostanu kwiaty zwisające
korona kwiatu i typ kwiatostanu podbaldachy
liczba płatków płatków pięć
symetria kwiatu symetria kółkowa
kształt blaszki liście sercowate
kształt blaszki liście jajowate
ulistnienie ogonek liściowy obecny
kolor owoców zielone
kolor owoców czerwone
rodzaj owoców jagoda
wygląd łodygi łodyga owłosiona
pora kwitnienia lipiec
pora kwitnienia sierpień