Bniec biały Melandrium album

Bniec biały (Melandrium album (Mill.) Garcke) – gatunek rośliny należący do rodziny goździkowatych. Występuje na terenie Europy, zachodniej Azji i północnej Afryki. Wprowadzony i zadomowiony w Ameryce Północnej. W Polsce archeofit pospolity na całym obszarze. Znany też jako bniec łąkowy, lepnica biała[potrzebny przypis].

Liście dolne jajowate, zwężone ku nasadzie, długości 4-10 cm, zebrane w przyziemną rozetę. Górne liście lancetowate, siedzące, naprzeciwległe. Liście są całobrzegie i miękko owłosione. Kwiaty duże, o średnicy 2-3 cm, o białej koronie i głęboko wciętych płatkach, przeważnie jednopłciowe, osadzone na szeroko rozgałęzionych szypułkach. Szypułki różnej długości, wyrastają z kątów liści lub na szczytach pędów. Kwiaty żeńskie mają większe kielichy, rozdęte i beczułkowate, słupek z 5 znamionami, kielichy mają 20 brązowych prążków. Kwiaty męskie o smuklejszych, walcowatych lub butelkowatych kielichach, które mają 10 brązowych prążków. Kielichy przeważnie bladozielone, czasem białawe, o ciemnozielonych lub czerwonawych nerwach, gruczołowato owłosione. Pokrój długość 40-80 cm. Łodyga prosto wzniesiona, rozgałęziona, dorasta do 1 m wysokości. Miękko owłosiona, w wyższych partiach gruczołowato owłosiona. Wysokość 30-80 cm Owoce torebka o wyprostowanych ząbkach. Szare nasiona, silnie brodawkowane, zebrane w jajowatej torebce okrytej trwałym, brązowym kielichem.

Biologia i występowanie


Roślina jednoroczna lub sporadycznie dwuletnia. Siedlisko: przydroża, pola, siedliska ruderalne. Występuje od niżu po położenia górskie. Rośnie w ciepłych miejscach, na dość suchych glebach. Uważany za chwast. Kwitnie od czerwca do września, kwiaty zapylane są przez ćmy . Otwierają się dopiero wieczorem, wydzielając silny zapach. W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek charakterystyczny dla SCl. Artemisietea. Mały przykoronek uniemożliwia dojście drobnym owadom do nektaru.

Źródło informacji: Wikipedia : wolna encyklopedia [dostęp: 2017-10-21 22:05:39]. Dostępny w internecie: https://pl.wikipedia.org/w/index.php?oldid=48708989. Główni autorzy artykułu w Wikipedii: zobacz listę.

  • Ursula Stichmann-Marny, Erich Kretzschmar: Przewodnik. Rośliny i Zwierzęta. Warszawa: Multico, 1997, s. 284. ISBN 83-7073-092-2.
  • Olga Seidl, Józef Rostafiński: Przewodnik do oznaczania roślin. Warszawa: PWRiL, 1973.
  • B. Tokarska-Guzik, Z. Dajdok, M. Zając, A. Zając, A. Urbisz, W. Danielewicz: Rośliny obcego pochodzenia w Polsce ze szczególnym uwzględnieniem gatunków inwazyjnych. Warszawa: Generalna Dyrekcja Ochrony Srodowiska, 2012. ISBN 978-83-62940-34-9.
  • Jakub Mowszowicz: Pospolite rośliny naczyniowe Polski. Wyd. czwarte. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1979, s. 280. ISBN 83-01-00129-1.
  • Jakub Mowszowicz: Flora jesienna. Przewodnik do oznaczania dziko rosnących jesiennych pospolitych roślin zielnych. Warszawa: WSiP, 1986. ISBN 83-02-00607-6.
  • Stevens P.F.: Caryophyllales (ang.). Angiosperm Phylogeny Website, 2001–. [dostęp 2009-10-07].
  • Ursula Stichmann-Marny, Erich Kretzschmar: Przewodnik. Rośliny i Zwierzęta. Warszawa: Multico, 1997. ISBN 83-7073-092-2.
  • Włodzimierz Tymrakiewicz: Atlas chwastów. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1976, s. 76.
  • Zbigniew Mirek, Halina Piękoś-Mirkowa, Adam Zając, Maria Zając: Flowering plants and pteridophytes of Poland : a checklist. Krytyczna lista roślin naczyniowych Polski. Instytut Botaniki PAN im. Władysława Szafera w Krakowie, 2002. ISBN 83-85444-83-1.
  • Władysław Matuszkiewicz: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14439-4.
  • Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8.
  • Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-02-05].