Rabarbar dłoniasty Rheum palmatum

Rabarbar dłoniasty, rzewień chiński, rzewień palczasty (Rheum palmatum L.) – gatunek rośliny z rodziny rdestowatych (Polygonaceae Juss.). Występuje naturalnie w Chinach – w prowincjach Gansu, Hubei, Qinghai, Shaanxi, Syczuan i Junnan, a także w regionach autonomicznych Mongolii Wewnętrznej oraz Tybecie. Ponadto został naturalizowany we Włoszech, a także jest uprawiany w europejskiej części Rosji.

Liście ich blaszka liściowa ma okrągły kształt. Mierzy 40–60 cm długości, jest pierzasto-sieczna na brzegu, o niemal sercowatej nasadzie i ostrym lub spiczastym wierzchołku. Ogonek liściowy jest owłosiony i osiąga 2,5–8 cm długości. Gatka jest błoniasta. Kwiaty zebrane w wiechy, rozwijają się na szczytach pędów. Listki okwiatu mają eliptyczny kształt i czerwonopurpurową barwę, mierzą 2 mm długości. Pokrój bylina dorastająca do 15–200 cm wysokości. Owoce mają kształt od podłużnego do podłużnie eliptycznego, osiągają 8–9 mm długości.

Biologia i występowanie


Rośnie w lasach oraz na łąkach. Występuje na wysokości od 1500 do 4400 m n.p.m. Kwitnie w czerwcu, a według innych źródeł także w maju.


Roślina lecznicza
Surowcem zielarskim jest korzeń (Radix Rhei) z dwu- lub trzyletnich roślin. Zawiera garbniki, wolne i związane antrachinony (ok. 10%). Przy stosowaniu małych dawek (do 0,6 g) działają ściągająco zawarte w korzeniu garbniki, natomiast przy dużych dawkach (1 do 3 g) działają czyszcząco antrachinony. Rzewień stosuje się przy chronicznej obstrukcji, nieżytach żołądka i jelit oraz braku apetytu. Jeden ze składników proszku troistego. Nie wolno go używać przy kamicy nerkowej i piasku w moczu. Korzenie po wymyciu i okorowaniu tnie się na mniejsze kawałki, które nawleka się na sznury i suszy w temperaturze otoczenia lub w suszarni w temperaturze najwyżej 40 °C[potrzebny przypis].
Sztuka kulinarna
Jako dodatek do żywności, w celu aromatyzowania potraw.
Roślina ozdobna
W celach ozdobnych uprawia się głównie odmianę tangutską (var. tanguticum Maxim.). Kultywar 'Atrosanguineum' ma ciemnoróżowe kwiaty i purpurowe liście, które z czasem przebarwiają się na ciemnozielono. Zwykle uprawia się pojedyncze okazy, ładnie prezentujące się na tle innych, niższych roślin w ogrodach naturalnych, lub w strzyżonym trawniku. Wymaga głębokiej gleby, najlepiej piaszczysto-gliniastej, stanowiska słonecznego lub półcienistego.

Źródło informacji: Wikipedia : wolna encyklopedia [dostęp: 2018-04-03 22:08:48]. Dostępny w internecie: https://pl.wikipedia.org/w/index.php?oldid=51732748. Główni autorzy artykułu w Wikipedii: zobacz listę.

  • Discover Life: Point Map of Rheum palmatum (ang.). Encyclopedia of Life. [dostęp 29 sierpnia 2016].
  • Taxon: Rheum palmatum L. (ang.). U.S. National Plant Germplasm System. [dostęp 29 sierpnia 2016].
  • Zbigniew Podbielkowski: Słownik roślin użytkowych. Warszawa: PWRiL, 1989. ISBN 83-09-00256-4.
  • zbiorowe: Rośliny ogrodowe. Könemann, 2005. ISBN 978-3-8331-1916-3.
  • Encyklopedia ogrodnictwa. Warszawa: 1995, s. 311, 329. ISBN 83-85152-39-3.
  • Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2009-06-01].
  • Rheum palmatum (fr.). Plantes & botanique. [dostęp 29 sierpnia 2016].
  • Rheum palmatum L. (ang.). The Plant List. [dostęp 29 sierpnia 2016].
Przypisane cechy
ogólne roślina lecznicza
ogólne roślina jadalna
ogólne roślina ozdobna
ogólne roślina użytkowa
ogólne bylina
barwa kwiatów płatki czerwone
barwa kwiatów płatki purpurowe
kształt blaszki liście sercowate
ulistnienie liście owłosione
ulistnienie ogonek liściowy obecny
ulistnienie wcinane (wrębne, sieczne i klapowane)
ulistnienie liście pierzaste
szacowana wysokość łodygi od pasa do wysokości człowieka (100 < x < 200 cm)
pora kwitnienia czerwiec