Jaskier tarczowaty Ranunculus peltatus

Jaskier tarczowaty (Ranunculus peltatus Schrank) – gatunek rośliny z rodziny jaskrowatych (Ranunculaceae Juss.). Występuje naturalnie w Afryce Północnej, Europie i Azji Zachodniej.

Liście są pływające. W zarysie mają okrągły kształt, złożone są z 3–7 wąskich klapek. Liście, które są zanurzone są sztywne i krótsze niż międzywęźla. Kwiaty mają biały kolor z żółtym zabarwieniem u nasady. Dorastają do 15–20 mm średnicy. Płatki są szerokie. Dno kwiatowe jest owłosione. Miodniki mają gruszkowaty kształt. Pokrój roślina jednoroczna lub bylina wodna o pędach osiągających długość 1,5 m. Owoce niełupki, które tworzą owoc zbiorowy – wieloniełupkę osadzoną na szypułce o długości 5–15 cm. Szypułki te są dłuższe w porównaniu do ogonków liściowych.

Biologia i występowanie


Rośnie naturalnie w Maroku, Algierii, Tunezji, Libii, Egipcie, Portugalii, Hiszpanii, (wliczając Baleary), Francji (łącznie z Korsyką), Belgii, Holandii, Irlandii, Wielkiej Brytanii, Danii, Norwegii, Szwecji, Finlandii, Rosji (w Karelii oraz w obwodach leningradzkim i murmańskim), Estonii, na Łotwie, Litwie, w Polsce, Niemczech, Czechach, na Słowacji, Węgrzech, w Austrii, Włoszech, Chorwacji, Bośni i Hercegowinie, Serbii, Czarnogórze, Macedonii, Albanii, Grecji (łącznie z Kretą), Bułgarii, Rumunii, Turcji, na Cyprze, w Syrii, Libanie oraz Izraelu.

We Francji występuje w północnej części kraju, w Masywie Centralnym oraz w Górnej Korsyce. We Włoszech został zaobserwowany w regionach Friuli-Wenecja Julijska, Wenecja Euganejska, Emilia-Romania, Toskania, Marche, Umbria, Lacjum, Apulia, Kalabria oraz na Sycylii i Sardynii. Na Cyprze na status gatunku autochtonicznego i występuje na większej części wyspy. W Izraelu rośnie powszechnie w Dolinie Hula, natomiast jest rzadko spotykany na Wzgórzach Golan, w Górnej Galilei i na Równinie Szaron, a w Dolinie Kinaret, Dolinie Zabulona, na Równinie Filistyńskiej, w Samarii oraz na Wyżynie Judzkiej.

Źródło informacji: Wikipedia : wolna encyklopedia [dostęp: 2017-05-01 18:25:54]. Dostępny w internecie: https://pl.wikipedia.org/w/index.php?oldid=49059019. Główni autorzy artykułu w Wikipedii: zobacz listę.

  • Kaźmierczakowa R., Bloch-Orłowska J., Celka Z., Cwener A., Dajdok Z., Michalska-Hejduk D., Pawlikowski P., Szczęśniak E., Ziarnek K.: Polska czerwona lista paprotników i roślin kwiatowych. Polish red list of pteridophytes and flowering plants. Kraków: Instytut Ochrony Przyrody Polskiej Akademii Nauk, 2016. ISBN 978-83-61191-88-9.
  • Ranunculus peltatus (fr.). Plantes & botanique. [dostęp 21 lipca 2015].
  • Ranunculus peltatus subsp. peltatus (fr.). crdp.ac-besancon.fr. [dostęp 21 lipca 2015].
  • Ranunculus peltatus Schrank (ang.). Flora of Israel Online. [dostęp 21 lipca 2015].
  • Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2009-05-30].
  • Ranunculus peltatus Schrank (ang.). The Plant List. [dostęp 21 lipca 2015].
  • Ranunculus peltatus subsp. peltatus (ang.). Flora of Cyprus — a dynamic checklist. [dostęp 21 lipca 2015].
  • Taxon: Ranunculus peltatus Schrank (ang.). Germplasm Resources Information Network – (GRIN). [dostęp 21 lipca 2015].
  • Ranunculus peltatus Schrank, 1789 (fr.). Inventaire National du Patrimoine Naturel. [dostęp 21 lipca 2015].
  • Ranunculus peltatus Schrank (wł.). Altervista. [dostęp 21 lipca 2015].