Wiśnia piłkowana Prunus serrulata

Wiśnia piłkowana (Cerasus serrulata G. Don.) – popularnie zwana wiśnią japońską. Jest to gatunek drzewa należącego do rodziny różowatych. Pochodzi z Chin. Jest uprawiany w wielu krajach świata jako roślina ozdobna.

Liście eliptyczne, pojedyncze, błyszczące, o piłkowanych brzegach. Kolor zależny od odmiany; istnieją odmiany o liściach zielonych, lub brązowoczerwonych. Jesienią przed opadnięciem przebarwiają się na żółto. Kwiaty są największą ozdobą tej rośliny. Roślina kwitnie od kwietnia do maja, niezwykle obficie. Kwiaty pojawiają się jeszcze przed rozwojem liści. Wydzielają słabą, delikatną woń. Pełne, różowe, białoróżowe lub białe kwiaty (zależnie od odmiany) zebrane są w kwiatostan, po kilka lub kilkanaście kwiatów. Kwiaty o średnicy do 5 cm, przedsłupne, zapylane są przez owady (błonkówki). Pokrój nieduże drzewo. Osiąga wysokość do 10 m i szerokość korony do 8 m (są odmiany dużo mniejsze). Na głównym pniu wytwarza kilka równorzędnych gałęzi wznoszących się do góry, które tworzą parasolowatą koronę. Owoc pestkowiec. Hodowane odmiany nie wytwarzają zazwyczaj owoców. Odmiany owocujące wytwarzają owoce niejadalne dla ludzi, chętnie jednak zjadane przez ptaki.

Roślina ozdobna: Jedno z najładniej kwitnących wiosną drzew. Od dawna uprawiana była w Japonii, gdzie podczas kwitnienia jest główną atrakcją obchodów tradycji hanami. W Polsce jest uprawiana w kilku odmianach (gł. o różowej lub biało-różowej barwie kwiatów), jako drzewo ozdobne.

Źródło informacji: Wikipedia : wolna encyklopedia [dostęp: 2017-10-08 12:58:42]. Dostępny w internecie: https://pl.wikipedia.org/w/index.php?oldid=48129439. Główni autorzy artykułu w Wikipedii: zobacz listę.

  • Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-04-29].
  • Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-05-05].
  • Zbigniew Mirek, Halina Piękoś-Mirkowa, Adam Zając, Maria Zając: Vascular Plants of Poland - A Checklist. Krytyczna lista roślin naczyniowych Polski. Instytut Botaniki PAN im. Władysława Szafera w Krakowie, 1995. ISBN 83-85444-38-6.