Szczypiorek Allium schoenoprasum

Czosnek szczypiorek, nazywany w skrócie szczypiorkiem lub szczypiorem (Allium schoenoprasum L.) – gatunek rośliny z rodziny czosnkowatych. W stanie dzikim jest szeroko rozprzestrzeniony na kuli ziemskiej. Występuje w Europie, Azji i Ameryce Północnej. Jest też powszechnie uprawiany w wielu krajach świata. Status gatunku we florze Polski: roślina uprawna, efemerofit.

Liście liczne, odziomkowe, rurkowate, ciemnozielone. Kwiaty różowe lub fioletowe, zebrane w niewielkie baldachy. Kwitnie od maja do sierpnia. Pokrój bylina tworząca zwarte kępy o wysokości do 25 cm. Składają się one z liści oraz pędów kwiatowych.

Jest uprawiany jako warzywo. Znany był już w starożytności. W Europie jego uprawa rozpowszechniła się w XVI wieku.
Roślina lecznicza. Liście zawierają dużo witaminy C (50-100 mg w 100 g), karoten, witaminę B2, sód, wapń, potas, fosfor i żelazo. Przyspiesza trawienie, obniża ciśnienie, wzmaga apetyt.
Sztuka kulinarna: liście powszechnie używane jako przyprawa.

Źródło informacji: Wikipedia : wolna encyklopedia [dostęp: 2017-10-21 19:06:52]. Dostępny w internecie: https://pl.wikipedia.org/w/index.php?oldid=50471745. Główni autorzy artykułu w Wikipedii: zobacz listę.

  • Dietary Reference Intakes Tables and Application. Institute of Health. The National Academies of Sciences, Engineering, and Medicine. (ang.)
  • Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-03-01].
  • Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8.
  • Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-03-09].
  • Hanna Kunachowicz; Beata Przygoda; Irena Nadolna; Krystyna Iwanow: Tabele składu i wartości odżywczej żywności. Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2017, s. 264. ISBN 978-83-200-5311-1.